martes, 31 de enero de 2017

"LAVAR EL AGUA"

    ¡Buenos días!
   
     En la clase de hoy hemos podido visualizar mediante un primer vídeo la importancia del agua en una aldea en la que solamente sobreviven gracias a ella. Sin embargo, los problemas surgen porque el agua de donde consiguen la comida está contaminada. Este agua es donde hacen sus desechos y de donde consiguen la comida que ingieren, al mismo tiempo. En estás aldeas es escasa el agua potable, que solo la consiguen mediante algún que otro pozo. Sin embargo, son escasos, y algunos ingieren el agua del lago directamente, que como ya he mencionado esta contaminado por microbios, desechos y otras sustancias. Para tratar de terminar con el problema del agua, imploran a la diosa del agua, pero algunos son conscientes de que con eso no es suficiente y que es un problema extendido en toda África. Como decía una profesora "el agua sucia no se puede lavar". A consecuencia de esto, 1.200 millones de personas sufren graves enfermedades por consumir estás aguas contaminadas, que ciertamente no son un problema de escasez sino de gestión de la limpieza del agua.

    En el segundo vídeo hemos podido observar la vida de una niña holandesa que nació y vivió sus primeros años en el mar y es obligada a cambiar de lugar por la subida de la mar. Cada día trabajan para que el agua no hunda su país (Holanda), puesto que el nivel del mar sube y sube y se está convirtiendo en un gran problema. Viven bajo el nivel del mar y la protagonista, a diferencia de otros niños, es consciente del problema. Las tierras próximas al mar tienen que ser protegidas por diques. En un futuro el país entero podría desaparecer puesto que con la subida del mar cada vez es menos la superficie en la que miles de habitantes pueden vivir. Para solucionar el problema, la protagonista reflexiona que sería vital construir más diques y bombear agua, antes de que sea demasiado tarde.

    Mediante estos vídeos los autores nos alertan de los problemas que se generan en otros países a consecuencia de las personas, en las que es indispensable la colaboración de muchas personas que no son conscientes de ello o no lo quieren ser porque no es algo que les afecte personalmente. Gracias al uso de las tecnologías los autores han conseguido hacernos ver las dificultades por las que pasan algunas personas. Sin embargo, las consecuencias del medio ambiente son producidas en gran medida por las personas de todo el mundo, mientras que las consecuencias solo las sufren algunos. Es por ello, que los autores han creado estos pequeños documentales en los que se nos alarma de las graves consecuencias que pueden ocurrir.

    Respecto a mí, estos vídeos me han provocado gran preocupación, puesto que sin darnos ni cuenta estamos provocando grandes consecuencias medio ambientales y por tanto también a miles de personas. En mi opinión es necesaria la colaboración de todas las personas para que este tipo de consecuencias medio ambientales disminuyan. Pero, ¿Como hacerlo?, ¿Por que la mayoría de las personas no se implican? Son preguntas que me vienen a la mente y difíciles de contestar, aunque en cuanto a la segunda, personalmente pienso que mucha gente no se implica porque no le afecta personalmente, por lo menos de momento.

    En mi barrio, justo al lado de mi casa en Andoain, hace unos días me dí cuenta de que la fuente que está situada justo al lado del parque estaba echando agua de una manera muy fuerte y constantemente, sin parar. Entonces pensé en los litros de agua que se estaban gastando para nada sin parar. Reflexioné de que hay miles de personas que no tienen ni agua potable para ingerir como hemos podido observar en el primer vídeo que hemos podido ver hoy. Al día siguiente, esa fuente no derramaba agua, pero en la misma localidad, en otro barrio diferente ocurría lo mismo. Probablemente, se debe a un problema en las tuberías, pero creo firmemente, que el ayuntamiento tiene que estar alerta para que no ocurran derroches como este de una sustancia como el agua,
que es vitar para vivir.

     Mediante GoogleMaps reflejo la zona donde ocurrió el incidente relacionado con el medio ambiente:

ANDOAIN

     Me parece interesante, además del incidente o problema que he explicado yo, compartir con vosotros los incidentes relacionados con el medio ambiente que hemos puesto en común con los compañeros.

En palabras de Irene:
DONOSTI
    "En mi barrio, donde se encuentra la plaza del Buen Pastor, es fácil la identificación de un problema de este calibre. Con solo observar la cantidad de comida que se desperdicia de los comercios y comedores cada día, estamos creando desechos. Estos desechos podrían abastecer y acabar con problemas de escasez que viven otro grupo de gente. Sin irnos más lejos, personas de la propia ciudad podrían aprovechar estos alimentos que se les niegan por cuestiones de ''higiene'' u otro tipo de razones. Volvemos a observar un caso de uso irresponsable de materiales que acaban directa o indirectamente afectando a la naturaleza y que me crea una preocupación notable, ya que me parece que un ritmo totalmente insostenible. La sociedad y el medio-ambiente están estrechamente unidos y creo que este es un claro ejemplo."

En palabras de Axier:
PUERTO DE PASAJES
    "En mi pueblo, Pasai Donibane, también nos encontramos con problemas medio ambientales (a menor escala). Hace 3 años se cerro y se desmontó la Central Térmica de Pasaia, para alivio de todos los seres humanos que vivimos en los alrededores, pero ahora han encontrado restos de amianto en la tierra donde antes se encontraba la central. Ésto es preocupante, ya que el Ayuntamiento de Pasaia y el Gobierno Vasco han abierto una investigación ya que se cree que esa misma tierra es la que se está empleando para realizar el "bidegorri" que se está construyendo por Altza y Herrera. Esperamos que por el bien de todos se tomen las medidas adecuadas al respecto y que retiren la tierra contaminada pero no para hacer obras con ella."

En palabras de Andrea:
RENTERIA
"Lamentablemente, estos problemas medioambientales y más los podemos encontrar practicamente en cualquier lugar. En mi pueblo, Errenteria, sin ir más lejos, tenemos el problema de la Papelera Papresa. Antes el problema era más grave, ya que no se controlaban los vertidos que se hacían al río, contaminando así las aguas y destruyendo el ecosistema.Parece ser que la situación ha mejorado bastante, sin embargo, todavía queda algo de trabajo que hacer. "

En Trintxerpe, como dice Garaine:
"Yo he dado con el problema del puerto de Trintxerpe. Debido a no sólo el tráfico de su alrededor y a la ejecución de obras, hay empresas que desarrollan su actividad dentro del recinto portuario y que tienen instalaciones y equipos que representan focos de emisión de contaminación atmosférica y que emiten particulas de suspensión realmente perjudiciales para la salud.En esta foto se puede apreciar la nube de polvo tras la descarga de una gran cantidad de chatarra. Ese aire sucio es respirado diariamente por los trabajadores del puerto y por la gente que vive en el entorno.
Ha habido varias conferencias llevadas a cabo en la zona bajo el título "Salud medioambiental: asignatura pendiente del puerto", el cual invita a reflexionar sobre no sólo la salud, si no del daño que se está haciendo al medio ambiente.
En la siguiente fotografía, se puede ver un trabajador retirando con ayuda de una manguera los restos de chatarra que han quedado, haciéndolos caer en el agua del puerto. Pobres animales acuáticos."



¡Hasta pronto!

miércoles, 25 de enero de 2017

VISITA A TABAKALERA: "Agencia de organismos vivientes"

     Hoy se nos ha brindado la oportunidad de visitar una exposición muy interesante en Tabakalera sobre la comunicación, que es un aspecto que trabajamos en esta asignatura, entre diferentes organismos vivientes de nuestro entorno.

     Me ha parecido muy interesante poder asistir a una exposición que tiene relación con la asignatura, puesto que hay diversas formas de aprender y hoy lo hemos podido hacer de una manera más dinámica. Gracias a esta exposición hemos podido escuchar, visualizar y leer distintas obras que han conseguido hacernos reflexionar.

     La exposición constaba de 11 obras diferentes pero relacionadas entre si respecto a la comunicación y a los organismos vivientes. Todas las obras me han parecido interesantes pero me gustaría destacar algunas, que a mi parecer han sido las más fascinantes, y las que me han llamado más la atención.

      Empezando por la primera sala, me he encontrado con una pantalla de grandes dimensiones en la que podíamos observar la hierba y su lento movimiento. Después de haber estado varios minutos observando la misma imagen, me he dirigido a leer el propósito de la artista al realizar esta obra. Al leer la explicación, la obra a cobrado sentido para mi, puesto que la intención de la autora mediante esta obra era la de hacernos ver a que velocidad casi imperceptible se transforma la naturaleza. La fotografía que aparece a la derecha es una imagen de esta obra, que es una película de 21 días de duración en la que se puede observar minuciosamente a tiempo real el crecimiento de la hierba.


     




     Otra obra que me ha llamado especialmente la atención es la obra de Tere Recarens en la que se observan diferentes pancartas escritas en francés y unas cuantas teteras delante de diferente color cada una y deformadas (lo podemos ver en las fotos de la derecha). Esta obra es una reflexión entre las relaciones humanas, la cual me ha hecho a mi también reflexionar. La autora, pasó unos mese en Malí y mediante conversaciones con personas de diferentes grupos sociales se inspiro en escribir con tierra las diferentes frases que constituyen la obra. En ellas reflexiona sobre la dependencia mutua de unos con otros y lo relaciona con el parasitismo, un termino que siempre hemos considerado negativo, puesto que consta en depender de otro ser para vivir. Sin embargo, la autora deja claro que "la exterminación de todos los parásitos no sería forzosamente beneficiosa.

    

      Por último, otra obra que me ha cautivado y la que mas me ha llamado la atención tiene que ver con el agua, que es un recurso indispensable para la vida, como todos bien sabemos. Esta obra es una escultura de plástico en la que se nos informa de las sustancias necesarias y en especial el agua que utilizamos para hacer una botella de plástico, para hacernos reflexionar y que seamos conscientes sobre las consecuencias. Puesto que como bien dice la autora: "se consume mucha más agua fabricando la propia botella de lo que jamás contendrá esta". Eso sin mencionar, las emisiones a la atmósfera que producimos de hidrocarburo, monóxido y dióxido de carbono, azufre, etc.


    Para finalizar, me gustaría compartir mi humilde reflexión sobre la exposición que hemos podido disfrutar hoy. En mi opinión, ha sido una exposición muy interesante en la cual he tenido la oportunidad e observar detalladamente, leer el significado de cada obra, visualizar los diferentes vídeos e imágenes y además de ello, poder reflexionar y hacerme ciertas preguntas. En mi opinión, muchas veces no nos tomamos un tiempo para mirar a nuestro al rededor y observar nuestro entorno, no nos fijamos en la importancia que tiene la naturaleza y la riqueza que nos aporta; y pienso, que muchas veces hacemos un mal uso de ella sin darnos demasiada cuenta en las consecuencias negativas que en un futuro pueden acarrear.



martes, 24 de enero de 2017

PRESENTACIÓN: LAS TIC EN LA EDUCACIÓN INFANTIL 2017

     A partir de hoy nos adentramos en el mundo de la tecnología en la educación infantil. En esta asignatura haremos diferentes talleres relacionados con la información y comunicación de la tecnología que serán importantes para aplicarlos en la educación infantil.

     Para comenzar, el profesor nos ha explicado la idea principal de lo que trabajaremos en esta asignatura durante el cuatrimestre y del valor que tienen las TIC en el ámbito educativo infantil principalmente. Para ello, es importante tener en cuenta lo positivo y negativo de la tecnología y de como nos tienen vigilados a través de ella.  El profesor me ha despertado interés hacia la asignatura, puesto que nos va a hacer reflexionar y criticar lo que percibimos de nuestro entorno; y lo más importante, como utilizar la tecnología para mejorar ciertos ámbitos.

     Como ya he dicho antes, el mundo de la tecnología visto desde esta perspectiva me parece muy interesante y útil para después poder aplicarlo en el aula con los alumnos de educación infantil. Respecto a los talleres, me parecen muy dinámicos e interesantes y pienso que gracias a eso trabajaremos de una manera más motivada.

     Para explicar detalladamente en que consiste la asignatura y lo que vamos a realizar a lo largo del curso, el profesor ha preparado previamente esta presentación en el siguiente link PowerPoint: http://josemiguelcorrea.blogspot.com.es/2017/01/las-tic-en-la-educacion-infanil-2017.html

      Para hacernos reflexionar, el profesor nos ha formulado varias preguntas sobre algunas cuestiones relacionadas con la tecnología. Entre ellas se encuentra la de quien somos y como nos relacionamos con la tecnología. A mi parecer, me considero una persona innovadora que hace uso de las tecnologías tanto para trabajar como para el ocio. en mi opinión, el uso de las TICs es muy importante en la sociedad actual y muy interesante para la educación infatil; puesto que mediante las tecnologías podemos ayudar a los niños a entender y aprender diferentes conceptos de una manera más fácil y visual.

     Actualmente, en los colegios hacen más uso de las tecnologías como un apoyo o ayuda para que los alumnos puedan comprender de una manera más sencilla los conceptos que vayan a interiorizar. Pero, también existe un miedo por el uso excesivo de algunos niños o adolescentes, que hace que muchos profesores intenten no hacer uso de ella, en la medida de los posible.

     Mediante esta asignatura, me gustaría aprender a sacarle el máximo partido al uso de la tecnología y a comprender todo lo relacionado con la palabra Tecnología. Además, me parecería interesante aprender a como usar las TICs para enseñar a los niños de infantil de una manera más visual y sencilla para su comprensión. Gracias a este blog podré compartir mis reflexiones y lo que voy aprendiendo con los demás durante las clases de esta asignatura, que me serán muy útiles en el futuro.

 

miércoles, 11 de mayo de 2016

E-PAPERZORROA

Lau hileko honen ostean, azken sarrera bat egitea egokia iruditu  zaigu; izan ere, sarrera honen bitartez, Didaktikan egin ditugun jarduera guztiak bilduko ditugu. 

Hasteko, lau hilabeteari hasiera emateko, irakasleak gure iraganean izan genituen eskola bizipenak isladatzeko sarrera bat egitea proposatu zigun. Sarrera hori egiteko, haur hezkuntzan bizitutako hamar argazki aukeratu genituen eta horien inguruan gogoeta bat egin genuen, etorkizunean irakasle gisa nola jardun nahiko genuen azaltzeko.

Klase teorikoei hasiera emateko, Curriculum-aren testuinguruan barneratu ginen eta hau modu praktiko batean ikusi eta hobeto ulertzeko irakasleak talde txikitan jarri eta argazki bat egokitu zigun. Talde bakoitzak argazki horren kritika eta hausnarketa egin genuen eta ondoren, gela osoaren aurrean partekatu genuen. 

Hausnarketekin jarraituz, talde txikitan berriro ere, esaldi desberdinen hausnarketa eta kritika egin ondoren, teoriareki uztartzen saiatu ginen. Jarraian, gela osoarekin elkarbanatu genuen gure iritzia.

Ondoren, Curriculum formalean sakontzeko argazki elkarrizketa eta gure eskola bizipenak Euskal Herrian indarrean dagoen legearekin, Heziberri, alderatzeko eskatu zigun irakasleak, elkarren arteko ezberdintasunak baleude haietaz jabetzeko. Horretarako, gure argazkiekin zerikusia duten legearen zenbait puntu aztertu ditugu eta horien inguruan ea kontraesanak diren edo bat datozen biak  azaldu nahi izan dugu.

Jarraian, Curriculumaren definizioa zehaztu genuen. Nahiz eta galdera erraza iruditu,  zailtasunak izan genituen  definizioa ematerakoan, eta horregatik, irakaslearen laguntza jaso genuen. Jarduera horien artean, gelan taula bat bete genuen Curriculumaren inguruan, eta ondoren irakasleak bi irakurgai irakurtzeko eskatu zigun.


Beste saio teoriko bat, Haur Hezkuntzako zenbait geletan martxan jartzen diren proiektuei buruzkoa izan da. Klasea hasteko, irakasleek proiektuetan oinarritutako ikaskuntzaren berri dugun aurreiritzia jakin nahi zuten. Horretarako, hiruko taldeetan banatu ginen eta gure artean proiektuei buruz genekiena plazaratu genuen. Proiektuei buruzko meotodologiaren inguruan argi genuena zen proiektu baten garapenean oinarritzen dela. Izan ere, zenbait eskoletako geletan proiektu bat martxan jartzen dute ikaskuntza mota desberdin asko erabiltzeko aukera baitago, betiere Curriculuma errespetatuz.

Didaktika irakasgaian sakontzeko, irakasleak talde bakoitzari irakurgai bat esleitu zigun eta ondoren, ikaskideen aurrean azaldu behar genuen aurkezpen baten bidez. Aurkezpena egiteko gure taldeak PowerPoint bat erabili zuen euskarri audiobisualtzat. Egotzi zitzaigun testua "El Currículo de educación infantil como un tejido de experiencias, relaciones y saberes" izan zen. Testu nahiko filosofikoa zenez, kosta egin zitzaigun ondo ulertzea eta aurkezpena nola egin zehaztea, baina aurkezpena egitean ikaskideek ondo ulertu zutela adierazi ziguten. Beraz, alde horretatik pozik gaude gure aurkezpenarekin. 


Metodologien aurkezpenekin amaitzeko, Aingeru eta Begoñak Txokoetan Oinarrituriko Metodologiari buruz hitz egin ziguten. Horretarako, hasieran, gaiaren inguruan zer genekien galdetu ziguten, eta talde bakoitzak bere usteak/jakintzak plazaratu zituen. Gela txoko ezberdinetan antolatua zegoela, eta ikasgela talde ezberdinetan antolatua (ikasle kopuruen araberakoak, normalean 4-5 ikasle bitartekoak) zegoela genekien jada. Txoko bakoitzak izen bat daukala ere bagenekien, eta bertan, ekintza ezberdin bat jorratzen dela. Ondoren, txokoen metodologiari buruzko azalpen bat eskaini ziguten.

Metodologia ezberdinen inguruko irakurgai sakonak bezain mamitsuak esleitu zizkigun irakasleak talde bakoitzari. Haien inguruko irakurketa egin ondoren, haien arteko ezberdintasun eta antzekotasunak bilatzeari ekin genion alderaketak eginez.

Lau hilebeteari bukaera emateko, Ostrukak taldeak egin dugun unitate didaktikoa plazaratu genuen sarrera horretan. Gure unitate didaktikoan zentzumenen gaia jorratu genuen, interesgarria iruditu baitzitzaigun haurrekin lantzeko. Bertan, Unitate didaktikoak dituen ezaugarri guztiak aipatu genituen: ezaugarriak, helburuak, konpetentziak, jarduerak, etb.

Azkenik, espero dut hilabete hauetan zehar egindako ekarpenak guretzako bezain aberasgarriak izatea zuentzako ere. Besterik gabe, mila esker!

miércoles, 4 de mayo de 2016

UNITATE DIDAKTIKOA

Sarrera honetan Ostrukak taldeak egin dugun unitate didaktikoa erakutsi nahi dizuet. Gure unitate didaktkoa zentzumenen ingurukoa da eta espero dut gustukoa izatea. Dokumentu aspergarria ez izateko liburu edo aldizkari moduan jarri dut. Espero dut zuei interesgarri iruditzea eta gustura irakurtzea.

Jarraian idatzita dagoen web orrian ikusi ahal izango duzue:


Besterik gabe,

Mila esker!

METODOLOGIAK: Antzekotasun eta ezbedintasunak

Blog-eko sarrera honetan kurtsoan zehar ikusi ditugun eta zenbait irakurgaien bidez hainbat metodologiei buruz atera dudan informazioa partekatzea gustatuko litzaidake. hau da, sarrera honen bitartez, lau meotodologia azalduko ditut, eta jarraian, metodologia hauek aztertu eta gero atera ditudan ondorioak (antzekotasun eta ezberdintasunen inguruan) eskainiko dizkizuet.

Hasteko, metodologia ezberdinen berri emango dizuet:

Proiektuen metodologia:

Metodologia honen ardatza haurren interesean datza, hau da, ikaskuntza beraien intereseko gaia abiapuntutzat hartuta ematen da. Honetarako proiektu bat martxan jarri aurretik egin behar den lana mordoa da, izan ere, lehenik eta behin haurren interesa zein den jakinda gaia hautatu behar da, ondoren haurrek gai honen inguruko ikerketa egingo dute. Baina haurrek ikerketa hau egin ahal izateko irakasleek aurretik beharrezkoak izango diren bilerak eta ikerketak egin beharko dituzte. Gainera, ezinbestekoa izango da proiektua aurrera eraman ahal izateko beharrezko materiala prestatzea. Kontuan hartu behar da ahal den neurrian komenigarria izango dela material hau haurrek sortzea, osatzea eta baita prestatzea ere.
Proiektu hauek burutzeko lagungarria da informazio iturri ezberdinez baliatzea, hala nola, entziklopediak, ipuinak, argazkiak eta baita bizi izan diren esperientzia ezberdinak ere. Izan ere, azken hauek benetan aberasgarriak izan daitezke.
Aipagarria da proiektuetan oinarritutako metodologia honek dituen abantailak; haurren gaitasun-garapena asko bizkortzeaz gain, ikaskuntza esanguratsua ziurtatzen du. Gainera, ikasleak berak izanik proiektuan lan egiten dutenak hauen autonomia era esanguratsuan lantzen da.
Ez da ahaztu behar honela lan egiteak gizarte ingurunearen eta ingurune fisikoaren artean, eta Komunikazio eta Irudikapen eremuetan egiten diren loturetan nabarmen laguntzen duela.
Honez gain, metodologia honek talde lana sustatzen du, izan ere, haurrek beraien artean taldean aritzeaz gain irakasle eta gurasoen parte hartzea bultzatzen du.

Tailerren metodologia:

Metodologia honetan, irakasleak ez ditu klaseak zuzentzen eta ikasleak hasiera batean lan indibuduala egin beharko du. Bere lana egindakoan taldeko beste kideekin bateratu eta egin dutena besteen aurrean azaldu beharko du talde osoak. Denboralizazioa malgua izango da baina gutxi gora behera 45 minutu inguruko saioak izango dira eta hauek gela guztian zehar egingo dira, ikasgela osoa erabiliz. Ebaluaketari dagokionez, irakasleak behaketa egin beharko du haurrak lanean dabiltzan bitartean, eta gero hau idatziz jaso beharko du. Ebaluaketa hau zuzena eta eraginkorra izan dadin, komenigarria izango da irakasleak behaketa jasoko duen orrian ikasleen izena, erabili den materiala, estrategiaren azalpena eta egindako komentarioen zutabeak bereiztea. Irakurgai honetan tailerren bidez landutako metodologiarekin lortu nahi den helburua haurrek arazo matematikoen aurrean irtenbide bat bilatzeko gai izatea da, horretarako nahi duten materiala erabiliz.
Metodologia honetan oinarritutako bigarren irakurgai honetan irakasleak arazo bat aurkezten die ikasleei, eta hortik aurrera behatzailearen papera hartzen du, ez gidariarena.
Irakurgai honetan aipatzen du pentsamenduaren konpetentziak eta arrazoinamenduak Haur Hezkuntzan paper garrantzitsua duela, horregatik modu honetan lan egitea eraginkorra izan daiteke. Ikasleak bakarka zein taldeka egin dezake lan, bere esku geratzen da, badaude arazoaren irtenbidera bakarrik iristen diren haurrak eta baita beraien artean bildu eta elkarrekin irtenbidea bilatzeari ekiten diotenak. Honen helburua ikasleek edozein baliabide erabiliz, beraien kabuz estrategiak asmatuz ahozko aritmetikako buruketak ebaztea da, aurretiko irakaskuntzarik gabe. Ebaluazioari dagokionez, irakasleak behatutakoa idatziz jasotzeaz gain eta haur bakoitzeko erregistro orriak erabiltzeaz gain, ikasleek erabilitako orriak ere jasotzen dira. Gainera, tailerra egiten ari diren bitartean argazkiak eta bideoak ere egiten dituzte, haurren arteko elkarrizketak grabatzen dituzte.


Decroly-ren metodologia:

Decroly jabetu zen, hezkuntzan, haurraren garapenarekin bat egiten zuen interesak ez zirela kontuan hartzen, hartara, materiak pisutsuegiak ziren haurrarentzako, eta beraz, desegokiak. Honekin amaitzearren, berak metodologia bat sortu zuen. Decroly-ren metodoa sinplea zen, haurren interesak zeintzuk ziren aztertzea garrantzitsua zen eta ondoren, hauek lantzea beharrezkoa. Haurren behar/interes guneak askotarikoak izan zitezkeen: jatorduak, oporrak, familia, garraioak, jokoak etab. Gisa honetako gaiek haurraren oinarrizko beharrak, sozialak edota intelektualak ase ditzakete. Metodologia hau jarraitzeko proposatuko diren interes guneek adin ezberdinetarako balioko dute, hauen sakontasun mailarekin  batera. Gainera, aberasgarria izango litzateke adin ezberdinetan gai berdintsua lantzea, beti ere, adin gehiago dutenekin, sakontasun maila handituz.

Hiru etapa bereizten ditu Dekroly-k globalizazio fasean:  lehenik behaketa, zeinetan haurrak zuzenean esperientzia zuzenak bizituko dituen; bigarrenik uztarketa fasea, bertan, ikasitakoaren egitura logiko bat gauzatzea da helburua; azkenik adierazpen fasea, zeinetan ikasleak ikasitakoa plazaratu egiten duen bide ezberdinetaz baliaturik.

1. Behaketa fasea: Lan nukleoek haurraren esperientzia sozial, familiar eta eskolarrarekin egin beharko dute bat.
Behaketa zuzenak ahalbidetzen du ikasle eta landuko den materiaren arteko batasuna. Zeharkako behaketa gauzatu daiteke, besteak beste, ikaskuntza elementua behagarria ez den unean. Bi behaketa formak uztargarriak dira, nahiz eta behaketa zuzenak irudi zurrunagoak ahalbidetzen dituen. 

2. Uztarketa fasea: Decrolyren globalizazio prozesuaren ezinbesteko pieza da hau. Atal honetan ikasleak lehenagotik aztertu dugun materiaren azterketa, lotura eta sistematizazioa egiten baitu. Uztarketa fase honetan bost bilketa azpiatal bereizten dira, hala nola, uztarketa espaziala, uztarketa tenporalak (segida, iraupen eta baterakortasunean bereizia), uztarketa kausalak, erabilgarritasun eta lanaren uztarketa; eta azkenik uztarketa etiko-moral-soziala. 

3. Adierazpen fasea: Ikasleak atal honetan adierazpen linguistikoa, matematikoa, gorputzezkoa, musikala eta plastikoa landuko du. Atal honetan garbi izan behar da ikasleak ulertzen duela, haren pentsaera plazaratzen badu. Irakasleak ikasleari pizgarri mota ezberdinak eman behar dizkio aukeran adierazpen mota ezberdinetan murgil dadin.



Txokoen metodologia:

Txokoen metodologian, irakasleak behatzailearen eta gidatzailearen papera egiten du. Hau da, bere esku hartzea handia da eta horri esker, metodologia mota hau dinamikoa eta arrakastatsua bihurtzen da. Haurrei libreki jarduten uzten die, arauak errespetatuz noski, eta aktiboki lan egiten dute. Metodologia honetan, ez dago espazio bakarra haurrek lan egiteko proiektuetan oinarritutako metodologian bezala, baizik eta espazio ezberdinak daude haurrek aukera desberdinak izan ditzaten. Hainbat eskoletan, espazioa aldatzen joaten da. Txokoetako taldekatzeak zenbaitetan libreak izan daitezke, eta bakarrik egon nahi izatekotan, libreki jardun ahalko dute. Proiektuetan ordea, gela osoa aritzen da jarduera berdina egiten, askatasun hori gabe.
Jardueren inguruan ere desberdintasunak badira, proiektuetan jarduerak aurretik zehaztuak daude; txokoetan ere, baina ez beste metodologian bezain zorrotz planifikatuak.Txokoetako denbora ez dago proiektuetakoa bezain zehaztua, denbora epe bat eskaintzen zaio jarduera horri baina malgutasunez jarduten da.
Halaber, umeek edukitzen duten askatasuna azpimarratzekoa iruditzen zaigu, autonomia bereganatzen joatea metodologia honen abantaila garrantzitsu bat iruditzen baitzaigu.   



EZBERDINTASUNAK-ANTZEKOTASUNAK
Jarraian, metodologia hauek azaldu ondoren, beraien arteko antzekotasun eta ezberdintasunak aztertuko ditugu. Hasteko, maisu/maistren papera edota eginkizunei dagokionez, metodologia guztietan irakasleak behatzaile papera egiten du; hala ere, proiektuen metodologian haurren interesak kontuan hartzen ditu eta gidatzaile moduan jarduten du txokoetan bezalaxe, tailerretan aldiz ez. Decroly-ren kasuan, ikaslearen laguntzailea izango da eta haurren interesak zeintzuk diren aztertzen ditu.
Ikasleen papera aztertuz, garbi dugu metodologia guztietan bat egiten duela ikaslearen paper aktiboak, beraz, kasu honetan, ez dago ezberdintasunik metodologien artean.
Hurrengo puntuari erreparatuz, espazioa, hain zuzen ere, ezberdintasun nabarmenena txokoetan dugu; izan ere, beste metodologietan gela osoan zehar lan egiten dute, honetan, aldiz, gela txokotan banatua dago eta txoko bakoitzean ekintza desberdin bat burutzen dute.
Denboraren inguruan hitz egiteko, esan dezakeguna da, proiektuen metodologian oso zehaztua dagoela, baina tailerretan eta txokoen metodologietan aldiz, malgutasunez jarduten da. Tailerretan gutxi gora behera 45 minutu.
Materialari buruz ezberdintasun handirik ez dira nabari, izan ere, proiektuen metodologian proiektu zehatz hori egiteko behar den materiala bakarrik erabiltzen da eta ahal den kasuan haurrek sortua edo eraikia. Decroly eta tailerrei dagokionez, irakasleak egoki kontsideratzen duen materiala eskuragarri izango dute, hau da, burutu behar duten lanerako behar duten materiala. Azkenik, txokoetan, askotariko materiala egongo da eskuragarri, eta txoko bakoitzean desberdina izango da, ekintzak desberdinak baitira. Beraz, materialaren inguruan esan dezakegu, jarduera bakoitza burutzeko behar den materiala erabiltzen dela metodologia guztietan.
Taldekatzeen inguruan, desberdintasun nabariagoak aurki ditzakegu. Izan ere, proiektuetan gela osoak jarduera berdina egiten du; tailerretan, haurrek batzuetan bakarrik jarduten dute eta beste batzuetan, aldiz, taldeka.Txokoetan, zenbaitetan libreki jarduten dute eta bakoitza nahi duen txokoan ibil daiteke, baina beste batzuetan, irakasleak txokoka taldekatzen ditu eta taldeka jarduten dute; nahiz eta, bakoitzak jarduera bakarrik burutu.
Azkenik, jardueren inguruan, jarduera guztiak aurretik zehaztuak daudela esan dezakegu. Baina, aipatzekoa da ere, txokoen metodologian, zenbait jarduera libreak direla, aurretik zehaztuta era malgu batean.

Besterik gabe, hau izan da irakurgaiak irakurri eta gero eta irakasgaian landu eta gero, metodologia desberdinei buruz eskaintzen dizuegun informazioa. Horrez gain, zuokin partekatu nahi izan dugu informazio guzti horretatik atera ditugun metodologien arteko antzekotasun eta ezberdintasunak.

Mila esker!

lunes, 14 de marzo de 2016

TXOKOETAN OINARRITUTAKO METODOLOGIA


Gaurko klasean, Aingeru eta Begoñak Txokoetan Oinarrituriko Metodologiari buruz hitz egin digute. Horretarako, hasieran, gaiaren inguruan zer dakigun galdetu digute, eta talde bakoitzak bere usteak/jakintzak plazaratu ditu. Honakoa da Axier, Leire eta hirurok txokoei buruz genekiena: Gela txoko ezberdinetan antolatua dago, eta ikasgela talde ezberdinetan antolatua (ikasle kopuruen araberakoak, normalean 4-5 ikasle bitartekoak). Txoko bakoitzak izen bat dauka, eta bertan, ekintza ezberdin bat jorratzen da.

Gaiaren inguruan jakiteko falta zaiguna berriz, zera da, ea zeintzuk diren metodologia honekin bete nahi diren helburuak eta beste metodologiekin alderatuz ea zein abantaila edota desabantaila dauzkan. Honetaz gain jakin nahi izan duguna da ea zein eratan eragiten duen txokoen metodologiak haurraren garapenean; gainera, taldeen antolaketari dagokionez interesgarria iruditu zaigu jakitea ea zein irizpideren arabera antolatzen diren taldeak, izan ere, talde batek ongi funtzionatzen ez badu hau nola konpondu jakin nahi izan dugu.


Ariketa honekin amaitutakoan, Begoñak bere eskolako bideo eta argazki batzuk erakutsi dizkigu, zeinak Txokoetan antolaturik dauden. Hauetatik atera dugun ikaskuntza nagusiak dira: Hasteko guk orainarte ezagututakotik urrun dagoela ikusi dugun eredua; bigarrenik, ez dagoela talde finkorik, baizik eta maiztasunez doazela taldeak aldatzen; gainera, ikasi dugu txoko bat haurrentzako erakargarria ez denean edota erakargarria izateaz uztean, bertako materiala berritzen dela; honetaz gain, ikasleak askatasuna du nahi duen txokora joateko; haurrek nahi duten txokoan nahi adina denbora egon daitezkeela jakin dugu, baldin eta ez badute behin eta berriro ekintza bera errepikatzen (mekanizista); adibide honetan gela bakoitza txoko bat dela jakin dugu, zeinak bere barnean azpitxokoak dauzkan. Ondorio orokor bezala esan dezakegu, Txokoekin Oinarritutako Metodologia era ezberdinetan jorra daitekeela eskolaren arabera.